พื้นที่ของคนอื่น

ผมได้ทราบเรื่องราวของผู้ประกอบหลายคน ที่ประสบปัญหาโดน Facebook ลบบัญชีที่เป็นแหล่งรายได้หลักของตนเองแบบไม่ทราบสาเหตุ และได้พยายามอุทธรณ์เรื่องไปยังผู้ดูแลระบบ ซึ่งเวลาก็ผ่านไปหลายสัปดาห์ บางคนก็ได้คืน บางคนก็ไม่ได้คืน

ทุกคนพยายามที่จะหาสาเหตุว่าถูกแบนเพราะอะไร บ้างก็ตีความว่าโดนแกล้ง หรืออาจจะทำผิดกฎอะไรโดยที่ไม่รู้ตัว

สิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแต่ บน facebook เท่านั้น เหตุการณ์แบบนี้สามารถเกิดได้กับ ทุก Platform และถึงแม้เราไม่ได้ทำผิดอะไร ไม่ได้โดนแบน ไม่ได้โดนรีพอร์ท แต่เป็นที่ Platform เองก็อาจจะปิดตัว หากถูกประเมินแล้วว่าเป็นสิ่งที่ไม่สร้างรายได้ให้กับบริษัทอย่างเช่น GooglePlus ,Posterous, Path, Vine เป็นต้น

บริษัท Starbucks ใช้เงินล้านหลายเหรียญเพื่อสร้าง Community บน GooglePlus เพื่อจะต้องมาพบว่าเป็นการลงทุนที่แทบจะศูนย์เปล่า
เมื่อมาสร้างผู้ติดตามบน Facebook ก็มาประสบปัญหาโดนลด Reach จนเหลือน้อยกว่า 1% และหากต้องการเข้าถึง “Community ของตัวเอง” ก็ต้องจ่ายเงิน Boost โพสเป็นครั้งๆไป

จะว่าไปมันก็เป็นสิทธ์ของ Platform นั้นๆ ที่ “จะทำอะไรกับผู้ใช้ก็ได้” เพราะมันเป็นพื้นที่ของเขา และเขาก็ให้เราใช้ฟรี การเรียกร้องโวยวาย หาความยุติธรรมในที่ๆเราไม่ได้เป็นเจ้าของ ไม่ได้เป็นคนตั้งกฎ ก็ดูเป็นเรื่องที่ไม่มีเหตุผลจริงๆ

ทางออกก็คือการสร้างพื้นที่ของเรา นั่นก็คือ เว็บไซต์ หรือ บล็อก เป็นที่ๆเราสามารถควบคุมได้ และเราก็เป็นเจ้าของที่อยู่(Domain name) แบบ 100% เปรียบได้กับการมีหน้าร้านของตัวเอง

การที่จะมีบัญชี Social Media ต่างๆ ไม่ใช่เรื่องที่ผิด แต่การมีพื้นที่ของตัวเองด้วย เป็นเหมือนมีหลักประกันความเสี่ยง หากเกิดเหตุการณ์บัญชีถูกปิดแบบไม่คาดคิด

เราควรจะมองพวก Social Media เป็นเหมือนตลาดนัด เหมือนการเปิดBooth เหมือนการออกงานแฟร์ แน่นอนว่าความสนใจของลูกค้า และยอดขาย ก็ต้องมากกว่าการขายหน้าร้านตัวเองเป็นธรรมดา เพราะปริมาณ Traffic ที่เข้ามาแตกต่างกันมาก

แต่สุดท้ายแล้ว ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกลา มวลชนย่อมเปลี่ยนความสนใจไปเรื่อยๆ และพร้อมจะย้าย เมื่อมีที่ๆใหม่กว่า สดกว่า น่าตื่นเต้นกว่า

ส่วนผู้ขายก็มีหน้าที่ตามไป จองพื้นที่ จองแผง เปิดซุ้ม ตามไปเรื่อยๆ ถ้าเจ้าของที่ใจดีก็ดีไป แต่ถ้าโชคร้ายเจอเจ้าของหน้าเลือด กำไรที่ได้อาจจะต้องไปจ่ายให้ค่าที่ และค่าโฆษณาจนแทบไม่เหลือ เพราะ

พื้นที่ของคนอื่น ยังไงก็ไม่ใช่ของเรา