ความจริงที่เจ็บปวด

ในหนังสือ Principles ของ Ray Dalio จะมีการพูดถึงเรื่อง “ความจริง(อันเจ็บปวด)” ไว้ว่า

เราทุกคนบนโลกนี้ จะมีชุดความจริงของตัวเองอยู่ชุดนึง ซึ่งในบริบทของหนังสือจะพูดถึง ความจริงที่ทำร้ายความรู้สึกของเรา ความจริงที่เราไม่อยากจะนึกถึง ความจริงที่เราปรารถนาไม่อยากให้มันเกิดขึ้น

ตัว Ray Dalio แนะนำให้มองความจริงเหล่านั้นเป็นเหมือน Puzzle และเป็นเหมือนโจทย์ที่เราควรจะพินิจวิเคราะห์ว่า เพราะอะไรเราถึงรู้สึกแย่ อะไรเป็นสิ่งที่เราทำผิดพลาดไป และทำยังไงเราจะป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้นมาอีก

ในชีวิตเราจะมีโจทย์ที่ต้องคิดต้องแก้แบบนี้ไปตลอด หากเราสามารถวินิจฉัยไปถึง แก่นของปัญหา และตีโจทย์ให้แตกได้ สิ่งที่ได้มาจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้เราก้าวข้ามความผิดพลาดแบบเดิม เพื่อไปสู่ชีวิตที่ดีขึ้นได้

เมื่อฟังถึงตรงนี้แล้ว ทำให้ผมนึกถึงประโยคในหนังสือ “คิดแบบยิว ทำแบบญี่ปุ่น” ที่เขียนโดย ฮอนดะ เคน ขึ้นมา ซึ่งมีใจความว่า

“เรื่องที่ยากที่สุดในชีวิตคืออะไร?”

เขาก็ยิ้มและตอบกลับมาอย่างชัดเจนว่า

“มันคือการยอมรับอดีตไงล่ะ…ยอมรับอดีตอย่างที่มันเป็น
แล้วให้อภัยต่อทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นตัวเอง คนรอบข้าง สังคม
หรือประวัติศาสตร์ เพราะทุกคนได้พยายามในแบบของตัวเอง
อย่างสุดความสามารถแล้ว และ…นั่นก็ถือเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับ ทุกคนแล้ว”

การยอมรับความจริงที่แสนเจ็บปวดนั้นเป็นเรื่องยาก แต่การพยายามจะลืมโดยปฏิเสธการยอมรับนั้น…ยากกว่า