บริบท

เวลาที่เราจะรับเอาคำแนะนำสั่งสอนอะไรมาปรับใช้ควรจะเข้าใจบริบทของถ้อยคำเหล่านั้นด้วยเช่น

คำว่า “ลูกค้าคือพระเจ้า” อันคือ ข้อความไว้ให้เตือนใจ ผู้ให้บริการ เจ้าของกิจการร้านค้าที่มีลูกค้า เพื่อใช้บอกกับตัวเองว่า ควรจะปฏิบัติลูกค้าให้ดีที่สุด ไม่ใช่เอามาไว้ให้ฝ่ายลูกค้าทำตัวเป็นพระเจ้า

คำว่า “พ่อแม่คือพระในบ้าน” หมายถึงให้ลูกปฏิบัติกับพ่อแม่ประหนึ่งว่าเป็นพระผู้ทรงศีลต้องให้ความเคารพ ทำดีก็เป็นศิริมงคล แต่ไม่ได้หมายถึงให้พ่อกับแม่ทำตัวเป็นพระ มาเทศนาธรรมะใส่ลูก (แต่ถ้าทำได้ก็คงไม่ผิดอะไร)

คำว่า “ผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อน” มีเอาไว้ให้เด็ก หรือคนหนุ่มสาว เตือนตัวเองว่าให้ฟังคำเตือนผู้ใหญ่ไว้บ้าง ไม่ได้มีเอาไว้ให้ผู้ใหญ่เอาคำนี้มาใช้เบ่งกับเด็ก