ขณะนี้คือชีวิตของเรา

อดีตไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ อนาคตเป็นสิ่งที่ยังมาไม่ถึง
มีแต่ปัจจุบันขณะเท่านั้นที่เป็นของเรา เพราะเรายังสามารถทำอะไรกับมันได้อยู่

“สติ” เป็นเครื่องมือที่ทำให้เราอยู่กับปัจจุบัน อาจจะพูดได้ว่าถ้าเรามีสติมากเท่าไหร่
เราก็ยิ่งดำรงอยู่ในชีวิตของเรามากขึ้นเท่านั้น

“ความรู้สึกตัว” เป็นสิ่งที่ทำให้เราเกิดสติ
“ความรู้สึกตัว” เป็นสิ่งที่ฝึกฝนได้
ถ้าขาดความรู้สึกตัวแล้ว เราจะ “ใจลอย” ไปถึงอดีต หรือไม่ก็อนาคต

-ลองสังเกตตัวเองดู-

ถ้าใจของเรารู้สึกขุ่นมัว แสดงว่าเรากำลังนึกถึงเรื่องอดีต
ถ้าใจของเรารู้สึกกังวล แสดงว่าเรากำลังนึกถึงเรื่องอนาคต

“ความรู้สึกตัว” ก็เป็นเหมือนกับเช่นทักษะอื่นๆ เช่น การคิดเลข, การเล่นกีฬา
การพูดในที่สาธารณะ ฯ ยิ่งทำบ่อยๆ เราก็ยิ่งชำนาญ

ลองจินตนาการว่าถ้าเราฝึกคิดเลขทุกวันๆละ 10 ชั่วโมงเป็นเวลา 1 ปี
เราสามารถกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญทางคณิตศาสตร์ได้เลย

ในความเป็นจริงแล้ว มีคนมากมายกำลังฝึกทักษะวันละ 10 ชั่วโมงอยู่เหมือนกัน
แต่เป็นการฝึกให้ตัวเอง “ใจลอย”
ตั้งแต่เช้าตื่นนอนจนถึงเข้านอน เราฝึกให้ใจของเราไปอยู่กับเรื่องราวมากมายบน Social Media
บางวันก็อาจจะมากกว่า 10 ชั่วโมงด้วยซ้ำ ทำให้เรากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้าน “ใจลอย” ไปเลย

บางคนฝึกแบบนี้เป็นเวลามากกว่า 1 ปีเสียอีก ส่งผลให้สมาธิสั้น โฟกัสอะไรได้ยากขึ้น
ซึ่งก็ไม่แปลก (เพราะเรากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญไปแล้วหนิ 🙂 )

แต่จะดีกว่ามั้ย ถ้าตั้งแต่วันนี้เราเปลี่ยนมาเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้าน “การสร้างความรู้สึกตัว”
“รู้สึกตัว” ตั้งแต่ตื่นนอน ,ลดปริมาณสิ่งเร้าต่างๆ ,ปิดหน้าจอเมื่อไม่จำเป็น และรู้สึกตัวไปจนถึงเข้านอน
ตอนแรกอาจจะรู้สึกฝืนๆ แต่ผ่านไปหลายวันเข้า เราก็จะเริ่มเชี่ยวชาญเหมือนกับทุกๆทักษะที่กล่าวมา

เมื่อ “รู้สึกตัว” มากขึ้นเท่าไหร่ “สติ” ก็ยิ่งเกิดมากขึ้นเท่านั้น
พอมี “สติ” มากขึ้นเท่าไหร่ เราก็ยิ่ง อยู่กับปัจจุบัน มากขึ้นเท่านั้น

เมื่อเรา อยู่กับปัจจุบัน มากขึ้น  “ชีวิต” ก็เป็นของเรามากขึ้นเช่นกัน 🙂

งานกับปัญหา

ในท้ายที่สุดท้ายแล้ว เราไม่สามารถแยกระหว่างงานกับปัญหาได้
หรือ อีกนัยหนึ่ง งานและปัญหาเป็นสิ่งเดียวกัน

ในฐานะคนทำงาน ไม่ว่าจะเป็นพนักงานประจำ หรือเจ้าของกิจการ
เราทุกคนล้วนเป็นนักแก้ปัญหาทั้งสิ้น

บริษัท มีปัญหาเรื่องยอดขาย เลยจ้างพนักงานขาย
บริษัท มีปัญหาเรื่องการตลาด เลยต้องจ้างเอเจนซี่
คนไข้ มีปัญหาด้านสุขภาพ เลยมีอาชีพหมอเกิดขึ้น
เราทุกคน มีปัญหาเรื่องการสร้างที่อยู่อาศัย เลยมีงานของ วิศวกร
สถาปนิก และผู้รับเหมาก่อสร้าง

เป็นเรื่องปกติที่เราจะรู้สึกไม่สะดวกสบายกับการทำงาน เพราะการแก้ปัญหา
ต้องอาศัยแรงกาย และความคิด

มูลค่าหรือค่าจ้างของเราขึ้นอยู่กับความยากของปัญหาที่เราแก้ได้ นั่นเป็นที่มา
ของความสูง-ต่ำของรายได้

ส่วนคำว่า “ปัญหาในการทำงาน” อันนี้อาจจะไม่ใช่ที่ตัว “ปัญหา” แต่เป็น
ทัศนคติของเราที่มีต่อปัญหามากกว่า

เขียนเพื่อสื่อสารกับตัวเอง

การเขียนเป็นทักษะแรกๆ ของมนุษย์ที่ใช้ในการสื่อสาร
เราไม่จำเป็นต้องเป็น “นักเขียน” ถึงจะสามารถเขียนได้

แต่กลับกัน เราจะเขียนได้ดีต่อเมื่อเราลงมือเขียนบ่อยๆ ผมรู้สึกว่าช่วงเวลา
ที่โฟกัสกับการเขียนเป็นวิธีที่นึงที่เราได้ตรวจสอบความคิดของตัวเอง และ
ได้จัดระเบียบข้อมูลที่อยู่ในหัว

I write to discover what I know – Flannery O’Connor

ถ้าเราไม่สามารถเขียนมันออกมาได้ บางทีเราอาจจะไม่รู้เรื่องนั้นจริง.